W niniejszym badaniu do analizy i walidacji wykorzystano publiczne zbiory danych oraz linie komórkowe; nie zaangażowano w nie uczestników będących ludźmi ani klinicznych próbek tkanek, w związku z czym zgoda komisji etycznej nie była wymagana.
Analiza różnicowej ekspresji w zbiorze GSE99671 i przecięcie z bazą CellAge
Surowe dane licznikowe (raw count data) oraz informacje o grupowaniu próbek dla GSE99671 pobrano z GEO11,12. Przeanalizowano osiemnaście par próbek z kostniakomięsaka i dopasowanych próbek prawidłowych. Analizę różnicowej ekspresji par przeprowadscono przy użyciu pakietu DESeq2 z formułą projektu ~ pair_id + condition, gdzie pair_id uwzględniał efekty parowania osobników, a condition porównywał tkankę nowotworową z tkanką prawidłową13. Zachowano geny, których liczba odczytów wynosiła co najmniej 10 w co najmniej trzech próbkach. Różnicową ekspresję zdefiniowano jako skorygowane P < 0,05, a do wizualizacji zastosowano bardziej rygorystyczny próg: skorygowane P < 0,05 oraz |log2FC| ≥ 1. Geny różnicowo eksponowane przecięto z listą 866 genów starzenia z bazy CellAge po konwersji symboli genów na wielkie litery14. Analizę różnicowej ekspresji przeprowadzono w środowisku R (wersja 4.3.2) z użyciem DESeq2 (wersja 1.40.2), a skorygowane wartości P obliczono metodą Benjamini-Hochberga.
Kohorta TARGET-OS i modelowanie prognostyczne
Transkrypcyjne i kliniczne dane z projektu TARGET-OS pozyskano z bazy UCSC Xena15. Wyekstrahowano wartości ekspresji dla 105 genów o różnej ekspresji związanych z procesem starzenia komórkowego. Uwzględniono osiemdziesięciu pięciu pacjentów z pełnymi danymi dotyczącymi czasu przeżycia, statusu przeżycia oraz ekspresji genów kandydackich, w tym 27 zdarzeń zgonu. Standaryzowane wartości ekspresji genów przeanalizowano za pomocą jednowymiarowej regresji Coxa16, analizy przeżycia Kaplana-Meiera oraz analizy charakterystyki operacyjnej odbiornika (ROC) zależnej od czasu17. Do oceny stabilności wyboru i istotności zmiennych wykorzystano regresję Coxa metodą LASSO18, powtórną analizę stabilności LASSO oraz modelowanie za pomocą losowego lasu przeżycia (random survival forest)19. Zintegrowany wynik hub (hub score) oraz zintegrowany ranking kliniczny obliczono zgodnie z poniższymi jednoznacznymi kryteriami binarnymi. Analizy przeżycia przeprowadzono w środowisku R przy użyciu pakietów survival (wersja 3.5-7), timeROC (wersja 0.4), glmnet (wersja 4.1-8) oraz randomForestSRC (wersja 3.2.2). W przypadku jednowymiarowej analizy przesiewowej Coxa dla 105 genów kandydackich zastosowano korektę współczynnika odkryć fałszywych (FDR) według metody Benjamini-Hochberga; geny z FDR < 0.05 uznano za istotne statystycznie.
Preprocessing modelu, grupowanie PPARG i zależna od czasu analiza ROC
W grupie 85 pacjentów, wśród których odnotowano 27 zgonów, wykluczono geny o zerowej wariancji, brakujące wartości ekspresji genów kandydujących uzupełniono za pomocą imputacji medianą, a każdy gen kandydujący poddano standaryzacji z-score. Do analizy Kaplana-Meiera ekspresję zdychotomizowano na podstawie mediany kohorty: wartości ściśle powyżej mediany przypisano do grupy wysokiej ekspresji, a wartości równe lub poniżej mediany do grupy niskiej ekspresji (PPARG: n = 42 wysoka i n = 43 niska). Testy log-rank były dwustronne. W analizach ROC zależnych od czasu wykorzystano pakiet timeROC z parametrem event cause = 1, brzegowym ważeniem odwrotnością prawdopodobieństwa cenzurowania, czasami ewaluacji wynoszącymi 365, 1095 i 1825 dni oraz iid = FALSE. Aby zapewnić, że wyższe wartości markerów konsekwentnie wskazują na wyższe ryzyko, w przypadku genów z dodatnimi współczynnikami Coxa stosowano wystandaryzowane wartości ekspresji, natomiast dla genów ochronnych z ujemnymi współczynnikami wartości te mnożono przez -1.
LASSO i powtórzone LASSO
Model Cox LASSO dopasowano za pomocą pakietu glmnet, przyjmując family = "cox", alpha = 1, wcześniejszą standaryzację z-score (zatem standardize = FALSE), pięciokrotną walidację krzyżową, type.measure = "deviance" oraz losowy seed 123. Jako główne rozwiązanie współczynników wykorzystano lambda.min. Analiza stabilności polegała na 300-krotnym powtórzeniu tej samej pięciokrotnej walidacji krzyżowej; powtórzenie b wykorzystywało seed 1000 + b (b = 1,...,300). Dla każdego genu częstotliwość selekcji określono jako proporcję powtórzeń z niezerowym współczynnikiem przy lambda.min; odnotowano również niezerową selekcję przy lambda.1se.
Losowy las przeżycia
Las przeżycia dopasowano do wszystkich 105 znormalizowanych genów kandydujących przy użyciu randomForestSRC (wersja 3.2.2), stosując ziarno 123, ntree = 1,000, importance = TRUE oraz na.action = "na.impute". Dla danych przeżycia zachowano ustawienia domyślne pakietu: podział log-rank, mtry = 11 (sufiks pierwiastka kwadratowego z 105 predyktorów), minimalny rozmiar węzła końcowego = 15, nsplit = 10 losowych punktów podziału, próbkowanie bez zastawiania z frakcją próbkowania 0.632 oraz istotność zmiennych opartą na anti-split.
Zintegrowany wynik hubu
Każdy ze 105 kandydujących genów o zróżnicowanej ekspresji związanych z CellAge otrzymał jeden punkt za każde z sześciu kryteriów binarnych: (1) przynależność do części wspólnej zróżnicowanej ekspresji/CellAge (wszyscy kandydaci otrzymali ten punkt, ponieważ wymaganą wartość przed punktacją było skorygowane P < 0,05); (2) nominalne jednowymiarowe P Coxa < 0,05; (3) P testu log-rank Kaplan-Meier < 0,05; (4) średnie zależne od czasu AUC dla 3 i 5 lat ≥ 0,65; (5) częstotliwość wyboru lambda.min w powtarzalnym LASSO na poziomie 70. percentyla lub powyżej wśród kandydatów oraz > 0; oraz (6) istotność w random-survival-forest na poziomie 70. percentyla lub powyżej wśród kandydatów oraz > 0. Wszystkie kryteria miały taką samą wagę jednostkową, co dało wynik hubu od 0 do 6; geny z wynikiem ≥ 4 zakwalifikowały się do korekty klinicznej (18 genów). Raportowano również wartości FDR dla jednowymiarowego modelu Coxa, a FDR < 0,05 służyło do oznaczenia istotności przy wielokrotnym testowaniu, jednak wstępnie określony wskaźnik punktowy opierał się na nominalnym P < 0,05.
Ranking zintegrowany klinicznie
Po połączeniu danych o ekspresji i rekordów klinicznych, skorygowane analizy objęły 40 pacjentów z pełnymi zapisami współzmiennych oraz 13 zgonów. Końcowy wynik stanowił suma początkowego wyniku hub plus jeden punkt za każde z siedmiu kryteriów: skorygowane P Cox < 0,05, skorygowane P Cox < 0,10, czułe P Cox < 0,05 po usunięciu operacji radykalnej, czułe P Cox < 0,10, średnia AUC dla 3 i 5 lat ≥ 0,65, P testu ilorazu wiarygodności < 0,10 dla modelu klinicznego z genami w porównaniu z modelem tylko klinicznym oraz delta AIC < 0. Ponieważ progi 0,05 i 0,10 były zagnieżdżone, wartość P < 0,05 zapewniała dwa punkty, co nadawało większą wagę wyraźnie istotnym dowodom z analizy Coxa (skorygowanej i czułej). Całkowity zakres wyników wynosił od 0 do 13; remisy rozstrzygano na podstawie mniejszej wartości skorygowanego P Cox, a następnie większej średniej AUC dla 3/5 lat. PPARG otrzymał wszystkie sześć punktów początkowych oraz wszystkie siedem punktów z integracji klinicznej (13/13), zajmując pierwsze miejsce. Poprawa wskaźnika C-index została opisana opisowo i nie przypisano jej punktacji.
Korekta kliniczna
Kandydackie geny hub zostały zintegrowane ze zmiennymi klinicznymi z bazy TARGET-OS, w tym z płcią, wiekiem, stanem choroby w momencie diagnozy, miejscem wystąpienia guza pierwotnego, konkretnym regionem guza oraz operacją radykalną. Do analiz z korektą kliniczną włączono czterdziestu pacjentów z pełną dokumentacją ekspresji i danymi klinicznymi, w tym 13 zgonów. Modele Coxa zawierające wyłącznie zmienne kliniczne porównano z modelami uwzględniającymi zmienne kliniczne oraz ekspresję genów. Do oceny poprawy modelu wykorzystano wskaźnik C-index, kryterium informacyjne Akaike (AIC) oraz wartości P z testu ilorazu wiarygodności. Analizę wrażliwości przeprowadzono po usunięciu zmiennej dotyczącej operacji.
Analiza wzbogacenia funkcjonalnego i mikrośrodowiska odpornościowego
Próbki TARGET-OS zostały podzielone na warstwy zgodnie z ekspresją PPARG. Różnice w ekspresji między grupami PPARG-high a PPARG-low wykorzystano do wygenerowania rankingowych list genów do analizy wzbogacenia zbiorów genów (GSEA)20. Przedstawione ścieżki to: Nemeth Inflammatory Response LPS Up, Burton Adipogenesis 5, Burton Adipogenesis 6, Krieg KDM3A Targets Not Hypoxia, Reactome: Transcriptional Regulation By TP53, Fulcher Inflammatory Response Lectin Vs LPS Dn, Hollmann Apoptosis Via CD40 Dn, Zhou Inflammatory Response Live Dn, WP: Fatty Acids And Lipoproteins Transport In Hepatocytes, Sweet Lung Cancer KRAS Up, KEGG Medicus Pathogen HIV Tat To TLR2/4 NF-kB Signaling Pathway oraz Reactome: Fatty Acids. Obliczono całkowity wynik starzenia CellAge, a analizę korelacji Spearmana zastosowano do oceny powiązań między PPARG a genami starzenia lub sygnaturami mikrośrodowiska odpornościowego21. Różnice w wynikach mikrośrodowiska między grupami PPARG-high a PPARG-low oceniano za pomocą testów nieparametrycznych z korekcją na wielokrotne testowanie.
Analiza transkryptomiczna pojedynczych komórek
Opublikowany zestaw danych transkryptomicznych pojedynczych komórek z ludzkiego kostniakomięsaka przeanalizowano przy użyciu wstępnie przetworzonego obiektu, dla którego przeprowadzono już kontrolę jakości, redukcję wymiarowości, klasteryzację oraz adnotację ręczną22,23,24. Uwzględniono łącznie 68 336 komórek i 32 297 genów. Na potrzeby interpretacji tekstu głównego adnotacje uproszczono do 13 głównych typów komórek: limfocytów B, CAF, komórek w cyklu komórkowym, komórek śródbłonka, komórek erytroidalnych, makrofagów/monocytów, złośliwych komórek kostniakomięsaka, komórek miogennych, neutrofili, komórek podobnych do osteoklastów, perycytów, limfocytów T/NK oraz stromalnych komórek związanych z guzem. Do wizualizacji lokalizacji PPARG wykorzystano wykresy redukcji wymiarowości, ekspresji cech, wykresy kropkowe (dot plots) oraz skrzypcowe (violin plots). Komórki PPARG-dodatnie zdefiniowano jako komórki o ekspresji większej od zera. Różnice między typami komórek oceniano za pomocą testów Kruskala-Wallisa i Wilcoxona z korekcją Benjamini-Hochberga. Analizy pojedynczych komórek przeprowadzono w środowisku R z wykorzystaniem pakietu Seurat (wersja 5.0.1).
Analiza transkryptomiki przestrzennej
Próbkę transkryptomiki przestrzennej SP_BS3 wykorzystano do stworzenia obiektu ekspresji przestrzennej25,26. Progi kontroli jakości ustalono na poziomie nFeature_Spatial ≥ 200 oraz percent.mt ≤ 30, co pozwoliło na pozostawienie 4 572 spotów do analizy. Dane zostały znormalizowane, wyselekcjonowano 3 000 genów o wysokiej zmienności, a następnie przeprowadzono skalowanie danych, analizę głównych składowych, konstrukcję grafu sąsiedztwa, klastrowanie spotów przestrzennych oraz redukcję wymiarowości. Wynik starzenia przestrzennego (spatial CellAge senescence score) obliczono po usunięciu PPARG ze zbioru genów, aby uniknąć korelacji kołowej. Skonstruowano i oceniono sygnatury śródbłonka, perycytów, makrofagów/monocytów, stromy związanej z guzem, złośliwego osteosarcoma oraz komórek podobnych do osteoklastów. Do oceny powiązań między ekspresją PPARG a wynikami przestrzennymi wykorzystano analizę korelacji Spearmana. Przeniesienie etykiet (label transfer) wykonano, przyjmując zbiór danych z pojedynczych komórek jako referencyjny, a zbiór danych przestrzennych jako zapytanie, w celu wywnioskowania przewidywanych wyników typów komórek dla każdego spotu23,24. Analizy transkryptomiki przestrzennej przeprowadzono w środowisku R przy użyciu pakietu Seurat (wersja 5.0.1), a do wszystkich wartości P korelacji przestrzennych zastosowano korekcję FDR według metody Benjamini-Hochberga.
Zewnętrzna walidacja ekspresji w GSE36001
Zbiór danych GEO GSE36001 został wykorzystany wyłącznie jako niezależna kohorta walidacyjna ekspresji; ze względu na brak dostępnych danych dotyczących przeżywalności, nie został on użyty do walidacji prognostycznej11,27. Zbiór danych obejmował 19 próbek kostniakomięsaka oraz sześć normalnych próbek kontrolnych. Do konwersji identyfikatorów sond na symbole genów wykorzystano adnotacje platformy GPL6102. W przypadku przypisania wielu sond do tego samego genu, zachowano sondę o najwyższej średniej ekspresji. Różnicową ekspresję między grupą nowotworową a normalną oceniono za pomocą pakietu limma28. Analizy przeprowadzono w środowisku R z użyciem pakietu limma (wersja 3.56.2), a skorygowane wartości P obliczono metodą Benjamini-Hochberga.
Walidacja metodą qRT-PCR i Western blot
Walidację eksperymentalną przeprowadzono z wykorzystaniem ludzkiej linii komórkowej osteosarkoma 143B oraz ludzkich komórek osteoblastów. Komórki osteosarkoma hodowano w pożywce Dulbecco's modified Eagle's uzupełnionej o 10% płodowej surowicy bydlęcej i 1% penicyliny-streptomycyny w temperaturze 37 °C w wilgotnej atmosferze zawierającej 5% CO₂, a pasażowanie wykonywano przy użyciu 0,25% trypsyny-EDTA przy 80%–90% konfluencji. Ludzkie komórki osteoblastów utrzymywano w zalecanych warunkach hodowli. Potwierdzono, że wszystkie linie komórkowe są wolne od zanieczyszczenia mycoplasma. Do analiz qRT-PCR całkowite RNA wyekstrahowano przy użyciu odczynnika do ekstrakcji RNA opartego na fenolu i guanidynium, a stężenie i czystość RNA oceniono spektrofotometrycznie. Jeden mikrogram całkowitego RNA poddano odwrotnej transkrypcji przy użyciu odczynnika do odwrotnej transkrypcji zgodnie z zalecanym protokołem. qRT-PCR przeprowadzono z wykorzystaniem chemii opartej na fluorescencyjnym barwniku wiążącym DNA w następujących warunkach cykliczności: wstępna denaturacja w 95 °C przez 30 s, a następnie 40 cykli w 95 °C przez 5 s i 60 °C przez 30 s, wraz z analizą krzywych topnienia w celu potwierdzenia specyficzności amplifikacji. Każda reakcję przeprowadzono w trzech powtórzeniach technicznych i wykonano trzy niezależne eksperymenty biologiczne. Jako kontrolę wewnętrzną zastosowano GAPDH, a względną ekspresję PPARG obliczono metodą 2-ΔΔCt29. Starter forward dla PPARG miał sekwencję 5'-CGAAGACATTCCATTCACAAGAACAG-3', a starter reverse 5'-AGATGCAGGCTCCACTTTGATTG-3'.
Wykonano analizę Western blotting w celu zbadania ekspresji białka PPARG. Komórki poddano lizie w buforze do radioimmunoprecypitacji uzupełnionym o inhibitory proteaz, a stężenia białek określono za pomocą testu z kwasem bicinchoninowym. Naniesiono równe ilości białka (30 µg (na ścieżkę) rozdzielono metodą elektroforezy w żelu poliakryloamidowym z dodatkiem 10% dodecylosiarczanu sodu, a następnie przeniesiono na membrany z difluorowodoru poliwinylydenu. Po blokowaniu 5% mlekiem beztłuszczowym przez 1 h w temperaturze pokojowej, membrany inkubowano przez noc w 4 °C z przeciwciałami pierwszorzędowymi przeciwko PPARG (1:1 000) i GAPDH (1:5 000), a następnie inkubowano z przeciwciałem wtórnym sprzężonym z peroksydazą chrzanową (1:5 000) przez 1 h w temperaturze pokojowej. Prążki białkowe wizualizowano za pomocą detekcji chemiluminescencyjnej; przeprowadzono trzy niezależne eksperymenty. Intensywność prążków oznaczono ilościowo przy użyciu oprogramowania do analizy obrazu.30Różnice międzygrupowe analizowano przy użyciu obustronnego nieparzystego testu t Studenta t testy. Dane przedstawiono jako średnią ± odchylenie standardowe (SD) z trzech niezależnych eksperymentów oraz P < Przyjęto, że wartość 0,05 jest statystycznie istotna. Analizy statystyczne danych eksperymentalnych przeprowadzono przy użyciu oprogramowania do analizy statystycznej (wersja 9.0).
Analiza statystyczna
O ile nie zaznaczono inaczej, wszystkie analizy bioinformatyczne przeprowadzono w programie R (wersja 4.3.2). Za statystycznie istotne uznano dwustronne wartości P < 0,05. Korelacje oceniano przy użyciu współczynnika korelacji rang Spearmana (ρ). W stosownych przypadkach korektę dla wielokrotnych testów wykonano metodą FDR Benjamini-Hochberga. Dane eksperymentalne przedstawiono jako średnia ± SD i porównano za pomocą dwustronnych nieparzystych testów t Studenta. Eksperymentalne analizy statystyczne przeprowadzono przy użyciu oprogramowania do analizy statystycznej (wersja 9.0).