Yapay zeka, karmaşık klinik verilerin akıllı analizine olanak tanıyarak ve kanıta dayalı tıbbi karar verme süreçlerini destekleyerek modern sağlık hizmetlerinin ayrılmaz bir bileşeni haline gelmiştir1. Elektronik sağlık kayıtları, tıbbi görüntüleme sistemleri, giyilebilir cihazlar ve genomik teknolojiler aracılığıyla sağlık hizmetlerinin hızla dijitalleşmesi, etkili bir yorumlama için gelişmiş hesaplama yaklaşımları gerektiren büyük hacimlerde heterojen veriler üretmiştir2.
Makine öğrenimi (ML) ve derin öğrenme (DL) algoritmaları, çok boyutlu sağlık hizmetleri veri setlerinden anlamlı modeller çıkarma konusunda dikkat çekici yetenekler göstermiş; böylece tanı doğruluğunu, hastalık öngörüsünü ve hasta sonuç değerlendirmelerini iyileştirmiştir3. Yapay zeka tabanlı modeller; klinisyenlerin hastalıkları daha erken evrelerde tespit etmelerine ve kişiselleştirilmiş tedavi stratejileri önermelerine yardımcı olmak amacıyla radyoloji, patoloji, kardiyoloji, onkoloji, oftalmoloji ve diğer tıbbi uzmanlık alanlarında başarıyla uygulanmıştır4. Bu teknolojiler ayrıca iş akışının optimizasyonuna, tanısal değişkenliğin azaltılmasına ve sağlık hizmetleri kaynaklarının kullanımının iyileştirilmesine katkıda bulunmuştur5.
Hesaplamalı donanım, bulut bilişim ve açık kaynaklı yapay zeka çerçevelerindeki son gelişmeler, akıllı sağlık uygulamalarının geliştirilmesini ve yaygınlaştırılmasını hızlandırmıştır6. Sonuç olarak yapay zeka, hassas tıp ve klinik karar destek sistemleri için temel bir kolaylaştırıcı teknoloji haline gelmiştir7. Bu ilerlemelere rağmen, birçok yüksek performanslı modelin tahminlerinin nasıl oluşturulduğuna dair çok az bilgi sunması nedeniyle, yapay zekanın rutin klinik uygulamalarda yaygın olarak benimsenmesi sınırlı kalmaya devam etmektedir8.
Çoğu derin öğrenme algoritması, dahili karar verme sürecinin klinisyenler ve araştırmacılar tarafından anlaşılmasının zor olduğu karmaşık kara kutu modeller olarak işlev görür9. Bu modeller genellikle mükemmel öngörü performansı sergilese de, şeffaflık eksikliği kullanıcı güvenini sarsmakta; klinik doğrulama, düzenleyici onay ve hasta güvenliği açısından zorluklar yaratmaktadır10. Sağlık profesyonelleri, özellikle yüksek riskli tıbbi ortamlarda, yapay zeka destekli kararları rutin klinik uygulamaya dahil etmeden önce bunları gerekçelendirebilmelidir11.
XAI, makine öğrenimi modellerinin şeffaflığını ve yorumlanabilirliğini artırmak için etkili bir yaklaşım olarak ortaya çıkmıştır12. Tahmin modellerini opak sistemler olarak ele almak yerine, XAI teknikleri bireysel tahminlere katkıda bulunan özellikler, görüntü bölgeleri veya klinik değişkenler hakkında bilgi sağlar13. Bu tür açıklamalar, klinisyenlerin model davranışını daha iyi anlamalarına, potansiyel yanlılıkları belirlemelerine ve yapay zeka tarafından üretilen kararların yerleşik tıbbi bilgilerle uyumlu olup olmadığını saptamalarına olanak tanır14.
Sağlık hizmetleri uygulamaları için çeşitli açıklanabilirlik teknikleri geliştirilmiştir. SHapley Additive explanations (SHAP), kooperatif oyun teorisine dayanarak her bir özelliğin model tahminine olan katkısını ölçer15. Local Interpretable Model-agnostic Explanations (LIME), basitleştirilmiş bir model oluşturarak kara kutu modelinin tahminlerini açıklar16. Derin öğrenme modellerinin kullanıldığı tıbbi görüntüleme görevleri için Gradient-weighted activation maps (Grad-CAM), görüntünün sınıflandırma kararlarına katkıda bulunan bölgelerini görsel olarak belirten ısı haritaları oluşturur17. Bu yöntemlerin kombinasyonu, farklı sağlık hizmetleri alanlarında yapay zeka sistemlerinin şeffaflığını önemli ölçüde artırmıştır18.
Sağlık hizmetleri alanında açıklanabilirlik yöntemlerine verilen önemin artmasına rağmen, bunların literatürdeki kullanımı farklılık göstermeye devam etmektedir. Araştırmacılar yalnızca ön işleme stratejilerinin kullanımı konusunda değil, aynı zamanda model mimarisinin tasarımı, değerlendirme metrikleri ve hatta açıklama teknikleri konusunda da farklılık göstermektedirler19. Ayrıca, birçok makale yüksek öngörü doğruluğı bildirmekte ancak açıklamaların kalitesi veya tekrarlanabilirliği hakkında kapsamlı bir değerlendirme sunmakta yetersiz kalmaktadır20.
Tekrarlanabilirlik, modern yapay zeka bilimindeki en büyük darboğazlardan biridir. Makaleler genellikle yazılım versiyonunu, hesaplama ortamını, ön işleme hattını, hiperparametre ayarlarını, rastgele tohum başlatmasını ve donanım yapılandırmalarını açıklamaz21. Bu nedenle, bağımsız araştırmacılar genellikle yayınlanmış sonuçları tekrarlamakta veya yayınlanmış yöntemleri diğer veri setleri veya yazılım platformlarını kullanarak doğrulamakta başarısız olurlar22. Ayrıntılı dokümantasyon eksikliği; kıyaslama çalışmalarını, ortak araştırmaları ve yapay zeka sistemlerinin klinik uygulamalarını engelleyen faktörlerden biridir23.
Bu zorlukların farkında olan çeşitli kuruluşlar ve düzenleyici kurumlar, sağlık uygulamaları için şeffaf, güvenilir ve tekrarlanabilir yapay zekanın önemini vurgulamışlardır24. Mevcut raporlama kılavuzları metodolojik raporlamayı geliştirmiş olsa da, araştırmacıların doğrudan uygulayabileceği standartlaştırılmış deneysel prosedürler sağlamaktan ziyade, öncelikle nelerin raporlanması gerektiğini tanımlamaktadır25. Sonuç olarak; veri seti hazırlama, model geliştirme, açıklanabilirlik analizi, istatistiksel değerlendirme ve tekrarlanabilirlik uygulamalarını tek bir deneysel iş akışında birleştiren kapsamlı bir protokole ihtiyaç duyulmaktadır26.
Standardize edilmiş bir deneysel protokol, sağlık hizmetleri yapay zeka topluluğu için birçok avantaj sunar. Ayrıca, metodolojik tutarlılığı destekler, bağımsız çalışmaların karşılaştırılmasını kolaylaştırır, hesaplamalı deneylerin şeffaflığını artırır ve yayınlanmış sonuçların güvenilir bir şekilde doğrulanmasını sağlar27. Standardize edilmiş iş akışları aynı zamanda, farklı laboratuvarlar ve sağlık kurumları arasında tekrarlanabilir olan net bir şekilde belgelenmiş prosedürler aracılığıyla eğitim/öğretime, ortak araştırmalara ve düzenleyici değerlendirmelere yardımcı olur28.
Sağlık sistemlerinde yapay zeka modellerinin eğitimi ve değerlendirilmesi için tekrarlanabilir bir deneysel protokol geliştirilmiş ve test edilmiştir. Protokol; hesaplama ortamının yapılandırılması, sağlık veri kümelerinin ön işlemesi, makine öğrenmesi modellerinin geliştirilmesi, XAI yöntemlerinin uygulanması, öngörü performansının değerlendirilmesi, istatistiksel doğrulamanın gerçekleştirilmesi ve tekrarlanabilirliğin değerlendirilmesine yönelik standartları ana hatlarıyla belirtmektedir29. Bu tür bileşenlerin uyumlu bir iş akışına entegrasyonunun, sağlık hizmetleri yapay zeka araştırmalarının şeffaflığını, güvenilirliğini ve tekrarlanabilirliğini artırması ve aynı zamanda güvenilir akıllı sağlık sistemlerinin geliştirilmesine yardımcı olması beklenmektedir30.